Hoe help je meisjes met chronische suïcidaliteit?

Uit onderzoek blijkt dat er binnen de jeugd-ggz een groep adolescente meisjes is met aanhoudende suïcidale klachten. Ze kampen met ernstige internaliserende problematiek. Behandeling heeft meestal weinig effect en richt zich bovendien vaak op veiligheid op de korte termijn. Het behandelen van onderliggende problemen raakt daarbij vaak op de achtergrond.

Wat werkt wel?

Marthe van de Koppel (promovendus Depressie bij Expect Jeugd) onderzocht wat er nodig is voor een herstelgerichte behandeling. Arne Popma, hoogleraar en kinder- en jeugdpsychiater bij Levvel, werkte mee aan het onderzoek.

Veiligheid boven herstel

De aanhoudende suïcidaliteit van de meisjes heeft een grote impact op het behandelteam en de directe omgeving. Mede hierdoor wordt het voorkomen van suïcide de grootste prioriteit. Er is niet altijd genoeg oog voor de achterliggende problemen. De huidige richtlijn voor volwassenen bevat nuttige aanbevelingen, maar sluit onvoldoende aan op de situatie en belevingswereld van jongeren. Van de Koppel en collega's vullen de bestaande richtlijn daarom aan met 6 aanbevelingen, gebaseerd op eerdere casussen en literatuur.

Nieuwe richtlijn

De 6 aanbevelingen houden rekening met de groeiende druk én het gebrek aan autonomie dat de meisjes ervaren. Zo is het belangrijk om aandacht te geven aan het effect van klinische opname op gedachten als "ik ben anderen tot last" en "ik doe er niet toe". Ook kan suïcidaliteit een vorm van coping zijn. Een manier om onder de ervaren druk en overvraging uit te komen. In de aanbevelingen geeft Van de Koppel handvatten en mogelijke behandelmethodes.

Wil je meer lezen over het onderzoek en de aanbevelingen?

Je leest het volledige artikel in het Tijdschrift voor Psychiatrie.

Hoe help je meisjes met chronische suïcidaliteit?